کف واقعی هزینه ساخت در تهران زیر ۵۰ میلیون تومان نیست
به گزارش نبض نیوز؛ علی زهره وند تحلیل گر صنعت ساختمان و سردبیر نبض نیوز در مطلبی نوشت:
اگر خبرهای مطرح شده درباره سود ۴۰ درصدی سپرده های بانکی به واقعیت تبدیل شود، شاید در نگاه اول اتفاقی جذاب به نظر برسد؛ اما در اقتصاد، هیچ ناهار مجانی وجود ندارد.
برنده بزرگ این بازی، سرمایه راکد است.
کسی که پول نقد دارد، بدون پذیرش هیچ ریسکی، سالانه ۴۰ درصد سود می گیرد. طبیعی است که چرا باید پولش را وارد کارخانه، بورس یا حتی خرید ملک کند؟
اما درست از همین نقطه، بازنده ها صف می کشند.
بورس: وقتی بانک بدون ریسک ۴۰ درصد سود می دهد، بازار سهام باید بازدهی بسیار بیشتری داشته باشد تا سرمایه گذار را متقاعد کند. نتیجه، خروج بخشی از نقدینگی از بورس خواهد بود.
تولید: اگر سود سپرده ۴۰ درصد باشد، نرخ وام به راحتی می تواند به محدوده ۴۵ تا ۵۰ درصد برسد. با چنین هزینه مالی، بسیاری از پروژه های تولیدی و عمرانی دیگر توجیه اقتصادی نخواهند داشت.
مسکن: سرمایه گذاری در ملک جذابیت خود را از دست می دهد و همزمان وام های مسکن گران تر می شوند؛ یعنی رکود عمیق تر و قدرت خرید کمتر خواهد شد.
دلار و طلا: احتمال دارد در کوتاه مدت بخشی از تقاضا برای ارز و طلا کاهش یابد، چون پول ها به سمت بانک حرکت می کنند. اما اگر پرداخت این سود ها پایدار نباشد، این آرامش می تواند موقتی باشد.
چالش اصلی اما جای دیگری است:
بانک قرار است سود ۴۰ درصدی را از کجا تأمین کند؟
اگر این سود برای بانک ها از محل فعالیت های واقعی و سودآور اقتصاد به دست نیاید –که به احتمال زیاد قابل حصول نیست- فشار بر ترازنامه بانک ها افزایش می یابد. در چنین شرایطی معمولا بانک ها ناچار به جذب سپرده های جدید، خلق پول، استقراض یا اتکا به منابع بانک مرکزی می شوند؛ روندی که در نهایت می تواند به رشد نقدینگی و بازگشت تورم منجر شود.
هزینه این سود بالا را چه کسی پرداخت می کند؟
سود ۴۰ درصدی شاید در کوتاه مدت بتواند بخشی از نقدینگی را در بانک ها حبس کند و انتظارات تورمی را آرام تر سازد، اما اگر این سیاست برای مدت طولانی ادامه یابد و پشتوانه درآمدی واقعی نداشته باشد، هزینه آن را تولید، سرمایه گذاری و در نهایت کل اقتصاد خواهد پرداخت.
اقتصاد یک قانون ساده دارد هرچه پاداش سرمایه های راکد بیشتر شود، انگیزه تولید و سرمایه گذاری کمتر می شود و این همان نقطه ای است که رشد اقتصادی، آرام آرام جای خود را به رکود می دهد.
دیدگاهتان را بنویسید