کف واقعی هزینه ساخت در تهران زیر ۵۰ میلیون تومان نیست
به گزارش نبض نیوز؛ علی زهره وند در مطلبی نوشت:
بازار مسکن تهران این روزها تصویری متناقض و در عین حال نگران کننده از خود نشان می دهد. از یک سو تعداد معاملات ماهانه به کمتر از ۴ هزار فقره سقوط کرده و از سوی دیگر قیمت هر مترمربع مسکن از حدود ۱۱۴ میلیون تومان در اردیبهشت ۱۴۰۴ به حدود ۱۶۰ میلیون تومان در اردیبهشت ۱۴۰۵ رسیده است.
این یعنی حجم معاملات در یکی از پایینترین سطوح تاریخی قرار دارد. در شهری با بیش از ۲ میلیون و ۶۵۰ هزار واحد مسکونی، روزانه تنها حدود ۱۳۰ معامله انجام میشود؛ رقمی که نشاندهنده انجماد بخش بزرگی از بازار است.
اما نکته مهمتر آن است که رشد حدود ۴۰ درصدی قیمت مسکن نیز از تورم عمومی کشور عقب مانده است. در شرایطی که تورم عمومی به حدود ۵۷ درصد رسیده، بازار مسکن نتوانسته همگام با رشد سطح عمومی قیمتها حرکت کند.
این موضوع یک واقعیت مهم را آشکار میکند؛ رشد قیمت مسکن در یک سال گذشته عمدتاً ناشی از رونق بازار نبوده است. در واقع بخش بزرگی از تقاضای مصرفی به دلیل افت شدید قدرت خرید از بازار حذف شده و بسیاری از خانوارها دیگر توان ورود به بازار خرید مسکن را ندارند.
در مقابل، بخشی از معاملات انجامشده را میتوان حاصل جابهجایی سرمایه از سایر بازارها دانست. رشد قابل توجه قیمت طلا طی دو سال اخیر موجب شده برخی سرمایهگذاران پس از شناسایی سود در بازار طلا، بخشی از منابع خود را به بازار مسکن منتقل کنند. این گروه به دنبال حفظ ارزش دارایی و سرمایهگذاری در بازاری با ریسک کمتر و ثبات بیشتر بودهاند.
به همین دلیل، رشد قیمت مسکن الزاماً به معنای وجود تقاضای گسترده نیست. بازار امروز بیش از آنکه متکی به خریداران مصرفی باشد، از معدود سرمایه گذارانی تغذیه می شود که با خروج از بازارهای موازی وارد مسکن شده اند.
در چنین شرایطی، بازار مسکن در وضعیتی قرار گرفته که می توان آن را «رکود تورمی سرمایه محور» نامید؛ بازاری که در آن قیمت ها افزایش می یابد، اما حجم معاملات در رکود باقی می ماند و موتور اصلی تقاضا نه مصرف کنندگان، بلکه بخشی از سرمایه گذاران هستند.
اگر روند کاهش قدرت خرید خانوار ها ادامه یابد و سیاست های مؤثری برای تحریک تقاضای مصرفی اتخاذ نشود، خطر آن وجود دارد که بازار مسکن بیش از پیش به بازاری کم معامله، سرمایه ای و دور از دسترس خانوار های متوسط تبدیل شود.
دیدگاهتان را بنویسید