کف واقعی هزینه ساخت در تهران زیر ۵۰ میلیون تومان نیست
در گفت و گوی با علیرضا مقدس زاده اردبیلی، رئیس شورای هماهنگی تشکل های مهندسی، صنفی و حرفه ای کشور بررسی شد:
به گزارش نبض نیوز؛ تاب آوری شهری مفهومی چندلایه است؛ یعنی یک سیستم بتواند شوک ها را جذب کند، عملکردهای حیاتی خود را حفظ کند و پس از بحران دوباره به ظرفیت عملیاتی خود بازگردد. علیرضا مقدس زاده اردبیلی، رئیس شورای هماهنگی تشکل های مهندسی، صنفی و حرفه ای کشور، با اشاره به اینکه نمی توان همه بحران ها را از پیش پیش بینی کرد، معتقد است می توان زیرساخت های شهری را به گونه ای طراحی کرد که میزان غافلگیری در برابر بحران ها کاهش پیدا کند. از نگاه او، مترو به عنوان یکی از زیرساخت های حیاتی شهر، می تواند متناسب با نوع بحران ظرفیت های متفاوتی از خود نشان دهد، هرچند نباید آن را به عنوان یک «پناهگاه» تعریف کرد.
مقدسزاده اردبیلی در گفتوگویی تخصصی درباره تابآوری مترو، شرایط زیرزمینی ایستگاهها، الزامات ایمنی، شبکههای ارتباطی و برق و همچنین ظرفیتهای پشتیبانی مترو را از جمله قابلیتهایی دانست که میتوانند در شرایط اضطراری برای حفاظت موقت از شهروندان مورد استفاده قرار گیرند. به گفته وی، مترو در وهله نخست یک زیرساخت حملونقل است، اما ویژگیهای فنی و کالبدی آن این امکان را ایجاد میکند که در زمان بحران، بخشی از نیازهای اضطراری شهر را نیز پوشش دهد.
وی در عین حال تأکید کرد که استفاده از این ظرفیت نیازمند نگاه دقیقتری به اجزای مختلف شبکه است؛ چرا که تابآوری فقط به خود سازه یا تونل محدود نمیشود و شبکههای ارتباطی، تأمین برق، پشتیبانی و نحوه مدیریت آنها در شرایط بحران نیز اهمیت دارد. به همین دلیل، تجربه بحرانهای اخیر میتواند برای شناسایی نقاط ضعف و ظرفیتهای موجود در زیرساخت مترو مورد استفاده قرار گیرد.
رئیس شورای هماهنگی تشکلهای مهندسی، صنفی و حرفهای کشور در ادامه به نقش تشکلهای مهندسی در این فرآیند اشاره کرد. به گفته او، حوزه تابآوری مترو تنها به یک رشته یا یک بخش از صنعت محدود نیست و از مهندسی و پیمانکاری گرفته تا هوشمندسازی، بخشهای مختلفی از بدنه فنی کشور در آن دخیل هستند. بنابراین استفاده از ظرفیت این تشکلها میتواند به معنای کنار هم قرار گرفتن دانش و تجربهای باشد که طی سالهای گذشته در بخشهای مختلف صنعت شکل گرفته است.
مقدسزاده اردبیلی نقطه اتصال این تشکلها را در «دانش، تجربه انباشته و نگاه ملی» آنها میداند. به اعتقاد وی، تشکلهای مهندسی اگرچه در وهله نخست نهادهایی صنفی و مطالبهگر هستند و باید مسائل و مشکلات حرفه خود را از دولت و حاکمیت پیگیری کنند، اما در طول سالهای فعالیت، سرمایه فکری قابل توجهی در آنها شکل گرفته است. این سرمایه میتواند در کنار ظرفیتهای دولت قرار گیرد و برای تصمیمسازی و ارائه راهکار در حوزههایی مانند تابآوری زیرساختهای ریلی شهری مورد استفاده قرار گیرد.
دیدگاهتان را بنویسید