کف واقعی هزینه ساخت در تهران زیر ۵۰ میلیون تومان نیست
به گزارش نبض نیوز؛ استفاده از فضاهای زیر سطحی مترو به عنوان یکی از ظرفیت های تاب آوری شهری، در شرایط بحران و جنگ، تنها به وجود فضای زیرزمینی محدود نمی شود و نیازمند بررسی ملاحظات ایمنی، حریق و مدیریت جمعیت است. همزمان با نزدیک شدن به برگزاری همایش تخصصی ملی «تاب آوری با استفاده از ظرفیت های مترو» که سوم شهریور برگزار می شود، یکی از پرسش های مهم درباره استفاده از مترو در شرایط بحران، میزان آمادگی این زیر ساخت ها از نظر ایمنی و حفاظت از جان افراد است.
ساسان حیدری، رئیس هیأت مدیره گروه تک-لاد، معتقد است تبدیل مترو به فضای قابل استفاده در شرایط اضطراری، صرفاً به زیرزمینی بودن این فضا ها محدود نمی شود و نیازمند بازنگری در سیستم های ایمنی، حریق، مدیریت جمعیت و تدوین پروتکل های مشخص است. به گفته وی، مترو به دلیل قرار گرفتن در زیر سطح زمین می تواند یکی از گزینه های قابل بررسی برای پناهگاه شهری باشد، اما زیر ساخت های فعلی عمدتاً برای شرایط بهره برداری عادی طراحی شده اند و برای استفاده در شرایط بحرانی به بازنگری نیاز دارند.
حیدری با اشاره به شرایط اخیر کشور و تجربه بحران های مختلف، فضای مترو را یکی از مکان هایی دانست که به دلیل موقعیت زیرزمینی می تواند در مواقع تهدید به عنوان فضای امن مورد توجه قرار گیرد. به گفته وی، مسئله اصلی این است که زیر ساخت های موجود تا چه اندازه برای حضور تعداد بیشتری از افراد و ماندگاری طولانی تر آن ها در شرایط خاص آمادگی دارند؛ موضوعی که به ویژه در حوزه ایمنی حریق و حفاظت از جان افراد اهمیت پیدا می کند.
رئیس هیأت مدیره گروه تک-لاد با بیان اینکه سامانه های ایمنی مترو های فعلی بر اساس شرایط عادی طراحی شده اند، تأکید کرد: اگر قرار باشد تعداد افراد حاضر در این فضا ها افزایش پیدا کند و مترو علاوه بر کارکرد حمل و نقلی، نقش پناهگاهی نیز پیدا کند، ظرفیت سیستم های ایمنی باید دوباره ارزیابی شود. به گفته وی، میزان جمعیت، نحوه تخلیه، تجهیزات ایمنی و انتخاب سیستم های متناسب با شرایط جدید، نیازمند بازنگری است.
وی با اشاره به پیشرفت فناوری در حوزه تجهیزات ایمنی و حریق، معتقد است توسعه سیستم های جدید می تواند امکان به روز رسانی حتی پروژه های قدیمی را نیز فراهم کند. به گفته حیدری، در گذشته اصلاح زیرساخت های قدیمی دشوارتر بود، اما امروز استفاده از فناوری هایی مانند سیستم های بی سیم و وایرلس می تواند در ارتقای ایمنی فضاهای موجود نیز مورد توجه قرار گیرد.
این کارشناس حوزه ایمنی با اشاره به استانداردهای بین المللی مانند NFPA، توضیح داد که در طراحی فضاهای امن، نحوه خروج افراد یکی از مهم ترین ملاحظات است. به گفته وی، زمانی که افراد در فضایی قرار می گیرند که امکان خروج سریع از آن وجود ندارد، رویکرد «دفاع در محل» (Defending in Place) اهمیت پیدا می کند؛ به این معنا که همان فضا باید بتواند در برابر مخاطرات، از جمله حریق، شرایط ایمن تری برای افراد فراهم کند.
حیدری این موضوع را با نمونه هایی مانند کشتی ها مقایسه کرد و گفت در چنین فضا هایی، خروج از محیط همیشه به معنای رسیدن به نقطه امن نیست و گاهی خود محیط باید به عنوان فضای محافظ در نظر گرفته شود. به اعتقاد وی، در صورتی که مترو به عنوان فضای پناهگاهی مورد استفاده قرار گیرد، طراحی سیستم های ایمنی و اطفای حریق نیز باید متناسب با همین رویکرد انجام شود.
وی همچنین بر اهمیت تدوین پروتکل های مشخص پیش از وقوع بحران تأکید کرد و گفت پیش بینی شرایط اضطراری و تعریف فرآیندهای همکاری میان بخش های مختلف، بسیار مؤثرتر از تصمیم گیری در لحظه بحران است. به گفته حیدری، استفاده از تجربه های جهانی و تدوین دستورالعمل های مشخص می تواند به افزایش آمادگی این فضا ها کمک کند.
رئیس هیأت مدیره گروه تک-لاد در بخش دیگری از صحبت های خود به اهمیت آموزش و آگاهی رسانی عمومی اشاره کرد و گفت رفتار افراد در شرایط اضطراری تا حد زیادی به آموزش آن ها وابسته است. به گفته وی، افراد معمولاً در زمان خطر از همان مسیری که وارد یک فضا شده اند خارج می شوند، در حالی که آگاهی از مسیرهای جایگزین و شناخت خروجی های مختلف می تواند ایمنی آن ها را افزایش دهد.
حیدری معتقد است نگاه مهندسی به بحران می تواند در کنار مدیریت خدمات رسانی، نقش مهمی در کاهش آسیب ها داشته باشد؛ زیرا بسیاری از تجربه های گذشته ثبت شده و می توان از آن ها برای تدوین پروتکل های اجرایی و افزایش آمادگی زیر ساخت های شهری استفاده کرد.
دیدگاهتان را بنویسید